تنشهای روبه شدت در دریای جنوبی چین

نویسنده: ثنا هاشمی

مترجم: محمودعالم ملک

با تنشهای روبه شدت در آبهای آن کشور تنازع دریای جنوبی چین یکبار دیگر آشکار است. هر گونه احتمال وجود دارد که مسئله تنازع دریای جنوبی چین در شور ومشورت‌های در نهمین جلسه وزیران امورخارجه کنفرانس سران آسیایی شرقی در بانکوک که در آن دکتر اس جایشنکر وزیر امورخارجه هند حضور خواهد داشت بطور نمایان مطرح خواهد شد.

در یک سلسلۀ اخیر رویدادها در اولین هفتۀ ماه ژوئیه ۲۰۱۹ کشتی ارزیابی هایانگ دیزهی ۸ چین، اسکورت شده با دو کشتی گارد ساحلی چین یک ارزیابی زلزله شناسی دریایی در داخل ۲۰۰ مایل دریایی منطقه اقتصادی انحصاری ویتنام موجب اضطراب‌ها در سراسر منطقه بخصوص درهانویی می گردد.

چین، تائیوان و کشورهای آسیای جنوب شرقی مهم- برونئی، مالزی، فیلیپین و ویتنام بر ادعاهای ارضی در دریای جنوبی چین رویهم افتاده اند. این یکی از تنازع های مرزی دریای جنوبی چین متمادی با چین درمرکز می باشد.

یک تحلیل و تجزیه مواظبت آمیز مسیر رفتار چین در دریای جنوبی چین نشانگر این امر است که چین احتمال نمی رود ادعاهای خود را از دست بدهد و به گروه‌های دیگر شامل امتیازاتی بدهد. درحالیکه فیلیپین تحت ریاست جمهوری رودریگو دوترته برای نشان دادن ادعاهای خود ترجیح داده است، ویتنام هنوز یک موقعیت محکم را مربوط به تنازع دریای جنوبی چین در رابطه با مرز دریایی اش به دست دارد. بنابه اهمیت دریای جنوبی چین نمی توان مورد تاکید زیادی قرار داد. این سرشار از منابع طبیعی حداقل یازده میلیارد بشکۀ نفت و ۱۹۰ تریلیون مکعب فوت‌های گاز طبیعی درنزدیک بستر دریایی، خط مخابره دریای مهم وهشتاد درصد واردات نفت چین از آن می گذرد.

با اعمال خودداری برای یک زمان طولانی ویتنام یک بار دیگر به دسترسی بین المللی سازی مسئله پس رفته است. این مرتبه این جویای حمایت بین المللی مربوط به مسئله مذکور گردیده است. ویتنام همچنین به نظر می رسد حمایت بیشتری را تحت مذاکرات امنیتی چهار جانبه بدست می آورد. هند نه به تنازع شامل است و نه متعهد به هیچ کشور می باشد اما دهلی نو در دریا ادعاهای بزرگ داشته. دریای جنوبی چین برای هند بواسطۀ ادعاهای بازرگانی شرکت نفت و گازطبیعی هند حایز اهمیت است. موقعیت رسمی هند نگهداری آزادی دریانوردی پرواز زیادی و بازرگانی قانونی غیر مانعی در آبهای بین المللی مطابق با قوانین بین المللی و بطور قابل ملاحظه هند کنوانسیون سازمان ملل مربوط به قانون دریایی سال ۱۹۸۲ بوده است.

ویتنام همیشه از حضور فزاینده هند درمنطقه آسیای جنوبی شرقی حسن استقبال نموده است. هند و ویتنام در روابط صمیمی شریک وسهیم اند و هند بعنوان یک شریک طبیعی و معتبر ویتنام تلقی می گردد. هند یکی از سه کشور است که با ویتنام شراکت استراتژیک دامنه دار داشته است. یک اعتماد سیاسی سطح عالی مابین دو کشور وجود دارد. هند یک نیروی مسئول مابین ملل آسیای جنوب شرقی تلقی می شود و یک قسمت مهم مکانیسم‌های برهبری آسه آن ازقبیل کنفرانس سران شرقی آسیا، فورم منطقه وغیره آسه آن می باشد. نظر به حیثیت هند و روابط بزرگ هند مابین هردو ویتنام و چین این برای ویتنام طبیعی است برای نگهداری یکی از مهم ترین خطوط مخابرات دریای خود به سوی هند نگاه کند.

درحالیکه هند و ویتنام شرکای استراتژیک هستند هند تحرک آنی مثبتی را در مناسبات خود با چین نگهداشته است. هند همیشه اهمیت مرکزیت آسه آن را مشخص ساخته است و بر ای امضای زودی اصول اخلاقی مربوط به دریای جنوبی چین انگیزه می دهد درحالیکه از تمام کشورها برای نگهداری وضع موجوده تقاضای جدِّی می نماید. گرچه اصول اخلاقی یک مدرک الزام آور قانونی نیست این بعنوان یک اقدام تشدید اعتماد مابین چین و ادعا کنندگان دیگر آسیای جنوب شرقی کار خواهد کرد. این همچنین به نفع همه شرکت کنندگان برای موافقت با کنوانسیون سازمان ملل مربوط به قانون دریایی می باشد.