تحول تاریخی در جامو وکشمیر

نویسنده: شیل کانت شارما

مترجم: دکتراحمد علی

یک دستور تاریخی ریاست جمهوری در تاریخ پنجم ماه اوت ۲۰۱۹ میلادی اعلام شده که ماده ۳۷۰ قانون اساسی هند را اصلاح می نماید. این ماده شامل یک شرط موقتی بوده که به ایالت جامو وکشمیر یک موقعیت ویژه‌ای را می بخشید واین موقعیت ویژه‌ای از بین برده می شود و همه موازین قانون اساسی قابل اطلاق به سایر کشور اکنون به جامو وکشمیر اطلاق خواهند شد. دستور ریاست جمهوری همچنین فرمان سال ۱۹۵۴ را از بین برده که ماده 35A قانون اساسی را که حقوق دارای محدود به ساکنین دایمی این ایالت را لغو می سازد. راجیا سبا یعنی مجلس سنای هند همان روز یک لایحه تنظیم مجدد را به تصویب رسانده که موقعیت ویژه‌ای را ازبین برده واین ایالت را منقسم به دو قلمروِ تحت حکومت مرکزی نمود. جامو وکشمیر یک قلمروِ تحت حکومت مرکزی دارای مجلس قانون گذاری و معاون استاندار ایالتی خواهد بود. لداخ نیز یک قلمروِ تحت حکومت مرکزی بدون مجلس قانون گذاری خواهد بود.

وزیر کشور دولت هند در دوران مباحثه در مجلس سنای هند تاکید نموده که همۀ قوانین هندی وضع شده توسط پارلمان هند به جامو وکشمیر اطلاق خواهند شد. این طور قوانین دور رس مانند حق تعلیم وتربیت و حقوق مساوی که تابحال مردم جامو وکشمیر با آن محروم بوده اکنون بدون هیچ تبعیض اطلاق خواهد شد. قوانین مربوط به حقوق دارایی مانند قوانین ایالات دیگر خواهند بود. مدت کار مجلس قانون گذاری جامو و کشمیر بجای شش سال، پنج سال بدون هیچ پرچم جداگانه و قانون اساسی خواهد بود. قانون کیفری هند نیز حکمفرما خواهد بود. ساکنین غیر دایمی اکنون می توانند ساکنین دایمی در جامو وکشمیر بشوند.

وزیرکشور امیت شاه اظهار داشته که این یک تغییر مثبت را در حقایق زمینی بوجود خواهد آورد و به نفع مردم خواهد بود. موقعیت ویژه‌ای این ایالت به مدت ۷۰ سال گذشته انحصار اقتصاد سیاسی توسط چند خانواده را مجاز می نمود. آمار نشان می دهد که وجوه بیشتر از چهار مرتبه به جامو وکشمیر نسبت به سایر هند فراهم شده. این طور ثمرات عمران در جامو و کشمیر بعلت فساد کاری گسترده‌ای بدست مردم نمی رسید. قیودات تحمیلی توسط موقعیت ویژه‌ای جامو وکشمیر در راه مبارزه با فسادکاری حایل می شد. این طور دروازه‌های جامو وکشمیر توقع است برای عمران مانند جاهای دیگر هند باز بشود که باعث رشد سیاحت، تعلیم وتربیت و شغل وکار خواهد بود.

الحاق ایالت شاهزاده نشین سابق جامو وکشمیر به دولت مرکزی هند در ماه اکتبر ۱۹۴۷ یک جزو لاینفک روند جاری در رابطه با ایالات شاهزاده نشین متعدد دیگر مانند حیدرآباد، میسور و جوناگره بوده که با مرور زمان شاملِ دولت مرکزی هند شده. تدارکات تحت ماده ۳۷۰ قانون اساسی بهرحال مانعی بوده و در ایجاد حالت عادی در جامو وکشمیر کمک نمی کرد. بدتر از همه این موقعیت ویژه‌ای توسط عوامل خودخواه درطول هفت دهه برای انزوای عمدی مردم مورد استفاده قرار می گرفت.

وزیر کشور همچنین ریشه‌های تروریسم دراین ایالت را تذکر داده و اظهار اعتماد نمود که تصمیمی راجع به لغو سازی موقعیت ویژه‌ای وتقسیم این ایالت در مبارزه با تروریسم کمک خواهد نمود. درحالیکه مردم در جاهای دیگری در هند دموکراتیک از حق رای دهی خود استفاده می کردند، افراد خود خواه این را با برانگیزی گرایشات افراط گرایی و از طریق کشتار بحق خود بکار می بردند.

ادغام این ایالت با سایر کشور ممکن است امکانات جدید را برای منافع محسوس به مردم با مدیریت موثر بهبود یافته و عمران گسترده‌ای باز نماید. داستان تروریسم در جامو وکشمیر با محروم سازی جوانان از فرصت‌ها وجود می داشت. این موفق به مانع و مهار در راه سیاست دموکراتیک و اقتصاد بوده. شبکه‌های تروریسم در جامو وکشمیر در فضای سیاسی آزاد بطور آزادانه پرورش می یافت. درحالیکه خشونت افراط گرایی اقتصادش را فلج می نمود.