یک صبح جدید جامو کشمیر و لداخ

نویسنده: ام کِ تیکو

مترجم: دکتراحمدعلی

می توان گفت که ایالت مشترک جامو وکشمیر، بطوریکه ما، تا دیروز می دانستیم، زائیده چندین حوادث تاریخی بود. بهم پیوستگی منطقه جنوبی جامو و وادی کشمیر بنوبۀ خود نتیجۀ پیمانِ ۱۸۴۶ امریتسر بوده که مابین بریتانیا و فرمانروای دوگرا ماهاراجا گلاب سینگ به امضا رسیده بود. این تسخیر لداخ توسط ژنرال زورآور سینگ بوده که این قلمرو هیمالیایی موسوم به تبت کوچک را برای یک منطقه بودایی نشین قسمتی از قلمرو دوگرا نموده. جغرافیای ایالت جامو وکشمیر بطور جزئی تغییر شده هنگامیکه سه حوزه بارز آن در تاریخ ۳۱ اکتبر ۲۰۱۹ بصورت دو قلمرو تحت حکومت مرکزی جدید بازسازی شده. 

برای مردم لداخ تغییر موقعیت این ایالت بصورت یک قلمرو تحت حکومت مرکزی پاسخ تقاضاهای دیرینه شان بوده است. مردم لداخ از حداقل نیم قرن تقاضای درآوردن این قسمت هیمالیایی ایالت جامو وکشمیر سابق بصورت یک قلمرو تحت حکومت مرکزی می نمودند. در اوایل دهه ۱۹۷۰ لاما لوبزانگ ازجمله رهبران بودایی لداخ بوده که برای درآوردن این منطقه بصورت یک قلمرو تحت حکومت مرکزی خواستار شده بود. این بعقیده بسیاری از لداخی‌ها یک راه حل مسایل منطقه کم رشد بوده. بنظرشان لداخ ازمدت مدیدی توسط کسانیکه زمام امور سرینگر را در دست داشته بعنوان جای دورافتاده جامو وکشمیر قلمداد می شد. این منطقه همین طور اجازه اظهار هویت فرهنگی بارز خود و تامین امکانات اقتصادی کاملش نداشته. این بنابراین تعجب انگیز نیست که درآوردن لداخ بصورت یک قلمرو تحت حکومت مرکزی در لیه و جاهای دیگر این منطقه باجنب و جوش فراوان مورد استقبال قرار گرفت. 

مردم جامو از سوی دیگر از موقعیت جدید خود بعنوان بودن قسمتی از قلمرو تحت حکومت مرکزی جامو وکشمیر بعنوان یک ضرورت تاریخی استقبال نموده. درحقیقت تقاضا برای انسجام این ایالت و حکومت مرکزی برای اولین بار دراوایل دهه ۵۰ مطرح شده بود. درحقیقت آغاز جنبش یک نشان و یک پرادان برهبری حزب پرجا پریشد محلی، قسمتی از اظهار همان احساس بوده. 

بهرحال یک طبقه کوچک این وادی که بعنوان یک طبقه ممتاز محسوب می شد ازاین اقدام مخالفت نموده. نگرانیهای شان ناشی از از دست رفتن امتیازات و دسترسی به مقامات عالی می باشد. وادی کشمیر اکنون با کاربرد مناسب صندوق عمران بهره مند خواهد بود. از فساد اداری گسترده ناشی از آن نیز جلوگیری بعمل خواهد آمد. مهمتر ازهمه تحفظ عوامل جدایی گرا تحت حکومت سیاسی محلی به پایان رسیده است. با مسئله توسعه رادیکالیسم که هنوز یک مسئله بزرگی‌است بطور موثر برخورد خواهد شد. لزومی دارد که تروریسم فرامرزی بشدت سرکوب نموده بشود. این خیلی مهم است که تروریسم فرامرزی و رادیکالیسم به جوانان جامو وکشمیر آسیب می رساند. 

این خیلی مهم است که وزیرکشور مرکزی امیت شاه تکرار نموده که دولت مرکزی در موردِ برگرداندن موقعیت قبلی‌اش بعنوان یک ایالت حکومت مرکزی درصورت لزوم درآینده ذهن گشاده را دارد. دولت مرکزی با این بیان خود تاکید نموده است که هدف اساسی‌اش دربوجود آوردن تغییرات، محروم سازی کشمیر از خودمختاری‌اش نبوده بطوریکه بعضی از مردم متهم می نمایند بلکه هدفش برخورد با چالش‌های متعدد امنیتی و مربوطه بوده که این وادی مواجه با آن می باشد. 

آنچه که دولت مرکزی ظاهراً نشان می دهد این است که همین که باچالش‌های ناشی از ظهور رادیکالیسم مذهبی و تروریسم فرامرزی برخورد شد و صلح و آشتی تامین شد درآن صورت دولت مرکزی ذهن گشاده را خواهد داشت تا موقعیت جامو وکشمیر را اعاده نماید. 

شخصی نمی تواند نمادگرایی این حقیقت امر را نادیده بگیرد که وجود دو قلمرو تحت حکومت مرکزی جامو وکشمیر و لداخ دیروز درحین جشن گیری ۱۴۴ زادروز سردار والاب بهایی پاتل شده. این آن مرد آهن بوده که هفت دهه قبل بنوبه خود یک هند واحد را بوجود آورده.