هند از مشارکت اقتصادی جامع منطقه‌ای کناره گیری نموده: منافع ملی بالاتر از همه می باشد

نویسنده: ساتیاجیت موهانتی

مترجم: دکتراحمدعلی

کشورها با کشورها و گروه‌های منطقه‌ای برای حفظ و توسعه منافع ملی به بحث و بررسی می پردازند. هفت سال قبل هنگامیکه مذاکرات مشارکت اقتصادی جامع منطقه‌ای آغاز شده، این برای هند طبیعی بود که باتوجه به سیاستهای شرق گرا و سپس سیاستهای اقدام به شرق خود بطور فعالانه درآن شرکت نماید. هدفِ مذاکرات مشارکت اقتصادی جامعه منطقه‌ای تشکیل یک گروه مدرن، بنفع متقابل و جامعه منطقه‌ای بوده و هند در دوره‌های مذاکراتِ پیاپی آن برای این چنین نتیجه پافشاری می نمود. 

هند در روحیه هماهنگی منطقه‌ای تصمیم گرفته بود حتی پس از آسیب پذیری در اغلب قراردادهای تجاری آزاد خود با کشورهای آسیای شرقی در مذاکرات مشارکت اقتصادی جامعه بین المللی شرکت نماید. کسرهای تجاری هند با آسه آن، ژاپن و کره پس از قرارداد تجاری آزاد بیشتر از دو برابر شده. واردات از شرکای قراردادهای تجاری آزاد باندازه کافی روبه افزایش نهاده اما نرخ کاربرد هند از قراردادهای تجاری آزادش بعلت موانع غیرتعرفه‌ای برای دسترسی به بازار خیلی پائین بوده. هند به امید جبرانِ خساراتش در تجارت در قرارداد خدمات تعرفه‌هایش را تحت تجارت در قرارداد کالاها با آسه آن خیلی کاهش داده. قرارداد تجارت کالاها متاسفانه با توجه به بی‌میلی بعضی از کشورهای عضو آسه آن هیچ وقت بمعرض اجرا درنیامده. 

نخست وزیر هند آقای مودی از کشورهای عضو مذاکرات مشارکت اقتصادی جامع منطقه‌ای خواستار ارتباط مابین مذاکرات کالاها و سرویسها گردیده. این برای جبرانِ خساراتِ ممکنه که هند احتمالاً در مذاکرات کالاها مواجه با آن خواهد شد مفید می بود. متاسفانه بعضی از کشورها برای گشایش بخش سرویسهای شان بی میلی را ازخود نشان دادند و درعین حال از هند تقاضاهای جاه طلبانه نمودند تا بازارهایش را برای تجارت کالاها باز نماید. 

ضرب الاجل برای شمولیت درمذاکرات مشارکت اقتصادی جامع منطقه‌ای چندین بار تمدید شده. اساساً تصمیم گرفته شده بود که ازنرخهای عوارض کشورهای کاملة‌الوداد ۲۰۱۴ استفاده بشود. چون مذاکرات مشارکت اقتصادی جامع منطقه‌ای برای مذاکرات اجباری درسال ۲۰۲۰ تشکیل یافته بود، هند خواستار شده بود که سال اساسی برای کاهش عوارض گمرکات به سال ۲۰۱۹ برای نشان دادن حقایق کنونی منتقل بشود. کشورهای متعدد با این توصیه موافقت ننموده. درطول چندین سال صادرات بخصوص از چین در بازارهای هندی سرازیر شده که صنایع داخلی‌اش را در معرض تهدید گذاشته. بنابرین هند خواستار یک مکانیسم حفظ خودمختار شده که درآنجا می توان برای جلوگیری از افزایش در واردات عوارض عالیتر گرفته بشود. بهرحال ازاین بابت نیز موافقت نشده چون کشورها به بازار داخلی بزرگ هند چشم می دوختند. 

علاوه براین هند برای قوانین سخت تر اصیل برای جلوگیری از سوی استفاده از رژیم‌های تعرفه مختلف ازطریق دورزنی و تجدید نظر پافشاری نموده. هند برای کاهش تعرفه‌ها بر اجناس چینی برای مدت ۲۰ سال موافقت نموده بود. بهرحال کشورهای کم رشد یافته دسترسی بدون عوارض به بازار دست یافته. هند بسیاری از تخلف‌ورزی‌های شدید را تحت قراردادهای تجاری آزاد آسه آن ثبت نموده و خواستار مکانیسم‌های بدون اشکال برای حفظ صنایع داخلی‌اش از جریانات تجارت بین المللی غیرمنصفانه شده. این یک تقاضای بسیار منصفانه بود که بعلت مخالفت آن توسط بعضی از کشورهای عضو مذاکرات مشارکت اقتصادی جامع منطقه‌ای مورد توجه قرار نگرفت. 

موازین اضافی دیگر سازمان تجارت جهانی که توسط کشورهای ثروتمند بلوک مذاکرات مشارکت اقتصادی جامع منطقه‌ای راجع به سرمایه گذاری‌ها و بازرگانی الکترونیکی معرفی شده کشورهای درحال توسعه مانند هند را تحت تاثیر شدید گذاشته. 

وزیر بازرگانی و صنایع هند وعوامل ارشد دیگر در جلسات و دوره‌های مذاکرات بسطح وزیران پیاپی بسیاری ازاین نگرانی‌ها را نشان داده. متاسفانه درغیاب نتایج متوازن، هند تصمیم گرفته به قرارداد مذاکرات مشارکت اقتصادی جامع منطقه‌ای برای حفظ منافع بخش داخلی‌اش و بازرگانی‌های کوچک امضا نکند. بهرحال در هردو بیانیه مشترک رهبران راجع به مذاکرات مشارکت اقتصادی جامع منطقه‌ای و دولت هند واضح ساخته که اگر کشورهای مذاکرات اشتراک عمل اقتصادی جامع منطقه‌ای منافع اصلی دهلی نو را درنظر گرفتند و مسایل باقیمانده را بنحوه متقابل رضایت بخش تصفیه نمودند درآن صورت هند می تواند امضای قرارداد مشارکت اقتصادی جامع منطقه‌ای را امضا نماید.