پتانسیل علمی برای عمران اجتماعی و اقتصادی

نویسنده: ان بهادران نایر

مترجم: محمود عالم ملک

علوم ازلحاظ سنّتی در چهاردیوار لابراتورها بوده است امّا توجّه در هند اکنون مبدّل به‌این امر می‌گردد که این را ازلحاظ اجتماعی مرتبط با کمک به‌منجنیق ملّت در جهت یک مسیر عمرانی ساخته شود. در ۱۰۷مین قسمت کنگرۀ علمی هند که اخیراً به‌پایان رسیده آنچه که بعنوان مهاکُمب اجتماع علمی تلقّی گردیده، رهبران ملّی هند خواستار پُرسازی شکاف درمیان لابراتور و زمین، لابراتور و سطح کار و یا لابراتور با تسهیلات بهداشتی برای بیشتر مردم‌گرا ساختن آن گردیده است.

موضوع این قسمت سال جاری کنگرۀ علمی هند، علوم و تکنولوژی: عمران روستایی بود. تکنولوژی درمیان دولت و عموم مردم یک پُل است. فنّاوری عامل متوازن سازنده برای عُمران سریعانه و توسعه و گسترش درست می‌باشد.

فنّاوری نه تعصّب دارد نه این از کسی حمایت می‌کند بلکه بی‌طرف است. این نتایج بی‌سابقه را ببار می‌آورد وقتی که درمیان حسّاسیتِ انسانی و تکنولوژی مدرن هماهنگی وجود دارد، نخست وزیر نارندرا مودی این مطلب را در خطابه گشایشی کنگره‌اش در بنگالورو بیان داشت.

جهان دُچار یک بحران وجود در شکلِ تغییر آب و هوا و گرمایش جهانی می‌باشد. یک آتش گسترده‌ای در آسترالیا و یا حریق قبلی در جنگلاتِ آمازون می‌توانست به‌غفلتِ انسانی عمدی و یا دیگر دنبال کند. امّا علوم‌دانان هشدار داده‌اند که اندازه و نابودگرایی‌ها علامتِ آشکار آن راهی است که تغییر آب و هوا می‌تواند به‌نابودی‌های طبیعی تشدید نماید.

ما شاهد خشمِ طبیعی در شکل‌های بی‌شمار مانند طوفان‌های خروشان، حریق‌های شدید، سیلاب‌های فاجعه‌آمیز، خشکسال‌های زیان‌آور و زلزله‌زدگی‌ها می‌باشیم. نایب رئیس جمهور هند ام ونکیاه نایدو در خطابه اختتامی‌اش در کنگره هشدار داد که همه ما باید گردهم بیاییم و یک پاسخ تغییر آب و هوا را دریافت کنیم.

هند نمی‌تواند دربارۀ اینچنین فاجعه‌ها که به‌طرف دیگر جهان رُخ می‌دهد در سیلو بمانیم. چون جهان از چند طریق بهم مرتبط است تاثیر تغییر آب و هوا نمی‌توان ازبین برد، این در آستانه‌های ما قرار دارد.

نایب رئیس جمهور نایدو ابراز احساس کرد که حرف آخر همه مساعی ما کیفیت بهبود یافتۀ زندگی نه محظ خوشحالی بزرگتری است.

این آنجایی است که جامۀ علمی باید سرهای‌شان را برای دریافتِ یک راه حل نگهداری محیط زیست ما گردهم بیاورد و اهداف عُمرانی یک کشور پهناورِ ما نگه بداریم. هند مسایل ملّی متعدد داشته است که نیازمند توجّه فوری علمی می‌باشد آیا این کشاورزی باشد و یا نگهداری. بحران کشاورزی یا بار فزایندۀ بیماری‌ها هردو مسری و غیرمسری برای بهبود کیفیت زندگانی جمعیّت ملی حل و فصل شود.

فنّاوری تهیّه طرح‌های اجتماعی، متدهای کشاورزی و نگهداری بهداشت را بهتر ساخته است. امّا این باید برای رسیدن به‌آخرین نفر در سلسلۀ اجتماعی و دسترسی جغرافیایی ادامه داشته باشد. این یک کوشش ترساندنی نظر به‌پهناوری کشورِ ما و اندازۀ جمعیّتِ ما می‌باشد. این یک چالش به‌طرّاحانِ ما، مدیران و همچنین علوم‌دانان می‌باشد.

نایدو اجمالاً گفت هنگامی که ما برای مقیاس موفقیت‌های علمی ازلحاظ یک عدّۀ مقالات پژوهشی به‌چاپ و یا مقدار پول خرج شده کوشش می‌نماییم این یک آزمایش واقعی است اگر این در دریافت راه‌های حل کمک می‌نماید که برای چالش‌های امروزۀ ما بدون به‌خطر انداختن آتیۀ جمعی ما معقول است.

برندۀ نوبل استفان دبلو هیل از المان عقیده بر آن داشت که اکتشافات بزرگ نمی‌توان مطروح گردید. وی در همین روش برخورد گفت که یک نفر نمی‌تواند در علوم خیال باطل داشته باشد. تقاضای هیل برای پژوهش غیرعملی و یا پژوهش در دامنه‌ها جایی که کاربردهای جهان واقعی بطور فوری آشکار نیست ممکن است با آرمانهایی و تقاضاهای هندیان متوسط و یا نقشۀ مقدّماتی که توسط رهبری هند طرح شده به‌نحوۀ بهتر ثبت نخواهد شد.

هند دارای منابع انسانی، یک تاریخچۀ خوی علمی و چند علوم‌دان شمایلی که در زمینۀ بین‌المللی مانند سر سی‌وی رامان، میگنات ساها، سرینواس راما نوجن، هومی ج بابا، جاگدیش چندر بوس و بیشتر از آنها نشان‌شان را بوجود آورده‌اند. این همچنین دارای یک زیست‌شناسی ملّی است که به‌اذهان جوان به‌خط سیرهای علمی ترویج می‌کند و طوریکه نخست وزیر مودی گفت ما باید برای مستحکم ساختن کشور ازلحاظ علمی برای حل و فصل نمودن چندین مسایل مقدّماتی ما که تابحال هیچ تصفیۀ آن وجود نمی‌دارد ما باید نوآوری، ثبت اختراع، تولید و پیشرفت داشته باشیم.